طب مکمل 

همه ماحتی خود پزشکان وعزیزانشان با نا راحتی،بیماری و مرگ روبرو بوده و هستیم. اما برای درمان به

چه کسی اعتماد می کنیم؟ بهترین روش درمانی کدام است؟ نتیجه مناسب چیست و چه زمانی به دنبال روش

دیگری خواهیم رفت؟ پاسخ به این سوالات به عوامل متعددی وابسته است.اینکه از نظر ما تعریف واقعی سلامتی و بیماری چیست؟ چه باورهایی داریم و چه عواملی درستی روش درمانی ما را تایید می کند؟ و

اصولا هنگام بیماری از چه کسانی کمک و مشاوره می خواهیم؟ به طور کلی هر کس روش درمانی خود را

الگوها" و "درک خود از هستی" انتخاب می کند. آنچه مسلم است اینکه همیشه به دنبال موثرترین ،

سریعترین، کم عارضه ترین و کم هزینه ترین راه برای درمان و یا دست کم کاهش مشکلات یا ترس ناشی

از بیماری می گردیم.

طب مکمل به مجموعه ای از روشهای تشخیصی و درمانی اطلاق می شود که با تفکر حاکم بر سیستمهای

بهداشتی رایج تفاوت کلی دارد. اغلب این روشها تاریخچه بسیار طولانی و حتی چند هزار ساله دارند که

نیاکان انسانها بر اساس دریافتها ، باورها و تجربیات هر فرهنگی به آن دست یافته و به کار برده اند.

علل گرایش اجتماعی به طب مکمل را به صورت زیر میتوان خلاصه کرد :

کل نگری

 بسیاری از روشهای طب مکمل نگاهی همه جانبه به مساله بیماری انسان دارند. از نظر آنها بیماری ، حاصل تغییر در ترکیب مجموعه عوامل فیزیکی ، روانی ، روحی ،اجتماعی و قدرت بدن در حفظ سلامتی خود و شرایط محیطی می باشد.

نحوه زندگی

 بیشتر روشهای طب مکمل پنج اصل مشترک در نحوه زندگی دارند که عبارتند از : ۱. مدیریت و برخوردهای مناسب به هنگام مواجهه با استرس و بحران  ۲. رویکردهای روحانی و معنوی  ۳. ورزش و تناسب اندام  ۴. کنترل و کاهش اعتیادات  ۵. توصیه های رژیمی

معنویت

 واقعا ارتباط بین معنویت و پزشکی چیست ؟ شاید در دهه های گذشته که اکثر پزشکان به علت زمینه فکری و فرهنگ مذهبی دارای افکار معنوی بودند ، پاسخ به این سوال مشکل بود اما با تغییرات فرهنگی و  آزادیهای به وجود آمده پاسخ دادن چندان مشکل نیست. هر چند طی صد سال گذشته پزشکی رایج خود را از قیود مذهبی جدا ساخت اما همیشه موجی از علاقه به نقش مذهب و معنویت در آموزش ، تحقیقات و طبابت وجود دارد .

نحوه درمان

بیشتر روشهای طب مکمل معتقدند با تقویت سیستم دفاعی و خود درمانی می توان به نتیجه مطلوب رسید .

عوارض درمانهای رایج

 تقریبا ۱۰ درصد از بستریهای بیماران به علت اشتباهات کادر درمانی ( تشخیص یا درمان غلط ) بوده و ششمین علت منجر به مرگ در غرب را نتایج درمانهای رایج دانسته اند . از طرفی این تفکر در بین بیماران وجود دارد که درمانهای رایج خصوصا در مزمن ، مضر و دارای عوارض هستند  در حالیکه روشهای طب مکمل به علت استفاده و توجه بیشتر به طبیعت عوارض کمتری دارند .

هزینه

 هزینه های سنگین در سیستم های مراقبت سلامت امروزی مسئله ای است که علی رغم تلاش زیاد برای کاهش آنها نه تنها کم نشده بلکه پیش بینی می گردد در۱۰ سال آینده این هزینه ها دو برابر شود .این در حالیست که در کشورهای در حال توسعه بیش از ⅓ مردم به حداقل امکانات پزشکی دسترسی ندارند . بنا براین تعیین و تضمین ایمنی و کارایی درمانهای سنتی ، مکمل و جایگزین یک ابزار مهم برای تسهیل و توسعه دسترسی به امکانات بهداشتی و مراقبتی است .

مثلا در طب سنتی ایران داروها تنوع بسیاری دارد و معمولا برای یک بیماری داروهای متعددی وجود دارد ، اگر دارویی در سرزمینی یافت نشد و یا مریضی از دارویی کراهت داشت ، میتواند از داروی دیگر که در دسترس است با کمترین هزینه بهره بگیرد . داروها اکثرا مواد در دسترس ، شامل مواد گیاهی ، معدنی و حیوانی است که نسبت به داروهای شیمیایی قیمت کمتری دارند .

 در کشورهایی مثل چین ، هند ، کره شمالی و جنوبی و ویتنام طب سنتی به طور کامل جزء سیستم بهداشتی شده و اقدام جهت مطالعه و استانداردسازی آن از مدتها پیش آغاز شده است .

(این هم حرف بیشتر در مورد هزینه !!!)

رابطه متقابل پزشک و بیمار

 مردم به طور روز افزونی از داشتن یک نقش منفعل در رابطه پزشک -  بیمار گریزان شده اند و علاقه وافری برای دانستن بیشتر و کاملتر و حتی ایفای نقش در درمان خود پیدا  کرده اند . از این جنبه نیز طب مکمل همان چیزی است که مردم میخواهند و در پزشکی رایج به آن نمی رسند .

نتیجه گرایی

 بسیاری از بیماران دچار مشکلات مزمنی هستند که پزشکی نوین نتوانسته آنها را بهبود بخشیده یا حداقل راضی نگهدارد ، مانند سرطان و ایدز .

مردم سالاری در پزشکی

انفجار اطلاعات و دسترسی بلا مانع مردم به عقاید و فرهنگهای مختلف از طریق اینترنت و سایر وسایل ارتباط جمعی، روند " مردم سالاری " و " بیمار مداری " را در پزشکی تسریع کرده است و باعث شده که مردم و بیماران بخواهند در روند درمانی خود مشارکت بیشتری داشته باشند .